احراز هویت برای مدیران املاک

درخواست اجاره معمولاً در قالب یک نام، یک فرم و یک قول می‌رسد. پیش از تحویل کلید، پرسش مفید ساده است: آیا این فرد همان کسی است که ادعا می‌کند؟ احراز هویت فقط به همین یک پرسش پاسخ می‌دهد، جدا از بررسی اعتبار، معرف‌ها و بررسی پیشینه که هرکدام مرحله‌ای مستقل می‌مانند.

چه چیزی را بررسی کنیم و چه چیزهایی را با هم اشتباه نگیریم

احراز هویت تأیید می‌کند که متقاضی یک مدرک شناسایی دولتی معتبر در اختیار دارد و فرد زنده مقابل دوربین با عکس روی آن مطابقت دارد. این سرویس سوابق اعتباری، سوابق اجاره یا سوابق کیفری را بررسی نمی‌کند و طبق Fair Credit Reporting Act گزارش مصرف‌کننده محسوب نمی‌شود. غربالگری اعتباری، سوابق شخصی و سوابق اجاره خدماتی جداگانه باقی می‌مانند که در کنار آن اجرا می‌کنید، به‌صورت مراحل مستقل و نه یک امتیاز ترکیبی واحد.

• بررسی مدرک: مدرک شناسایی عکس‌دار دولتی (گواهینامهٔ رانندگی، کارت شناسایی ایالتی یا گذرنامه) از پشت و روی خوانده می‌شود و بارکد یا ناحیهٔ ماشین‌خوانای گذرنامه با فیلدهای چاپ‌شده تطبیق متقابل داده می‌شود.
• تطبیق چهره: عکس زنده متقاضی با تصویر چهره روی مدرک مقایسه می‌شود و نتیجه در برابر یک مرز تصمیم‌گیری ثابت گزارش می‌شود.
• تشخیص زنده‌بودن: یک چالش هدایت‌شده کوتاه تأیید می‌کند که یک فرد واقعی حاضر است، نه یک عکس یا صفحه نمایش.
• سیگنال‌های تقلب: بررسی‌های ضدجعل، دیپ‌فیک و دستکاری مدرک روی هر درخواست انجام می‌شود و هرکدام جداگانه گزارش می‌شود.

متقاضی دقیقاً چه کاری انجام می‌دهد

متقاضی پیوندی را باز می‌کند (یا اگر کار را از رایانه‌ی رومیزی آغاز کرده باشد، کد QR را اسکن می‌کند) و کل مراحل را روی تلفن همراه خودش کامل می‌کند: عکس گرفتن از روی و پشت مدرک شناسایی، سپس یک بررسی کوتاه زنده‌بودن و یک سلفی. این کار چند دقیقه طول می‌کشد. شما تصاویر خام را نمی‌بینید مگر اینکه عمداً به سراغشان بروید؛ نتیجه را می‌بینید — مجموعه‌ای از داوری‌های هر فیلد — که از طریق یک وب‌هوک امضاشده تحویل داده می‌شود. تصاویر مدرک شناسایی به‌طور خودکار با یک زمان‌سنج کوتاه، به‌طور پیش‌فرض هفت روز، پاک می‌شوند، بنابراین آرشیو رو‌به‌رشدی از گواهینامه‌های اسکن‌شده که دلیلی برای نگهداری مداوم آنها ندارید انباشته نمی‌کنید.

نگهداری سابقه بدون نگه‌داشتن همیشگی مدرک شناسایی

اگر مستأجری بعداً تصمیمی را مورد اختلاف قرار دهد، شما (مالک) می‌توانید به نتیجه احراز هویتی استناد کنید که از طریق یکپارچه‌سازی Trust Ledger در Activity Ledger ثبت شده است، سابقه‌ای فقط‌افزودنی که پایگاه داده آن را اجباری می‌کند. در حال حاضر نمایی برای متقاضی با عنوان «چه کسی اطلاعات من را دیده است» وجود ندارد. این کار چیزی در اختیار شما می‌گذارد که صرفاً «به ما اعتماد کنید» نیست: یک ثبت قابل‌جستجو که نشان می‌دهد چه اتفاقی و چه زمانی رخ داده و حتی مدت‌ها پس از حذف تصویر مدرک اصلی، باقی می‌ماند.

شروع کار

بیشتر تیم‌ها از sandbox شروع می‌کنند که هرگز صورت‌حساب نمی‌شود، تا پیش از هر تعهدی جریان متقاضی و ساختار نتیجه را ببینند. از آنجا، کار شامل یک فراخوانی REST API برای ایجاد نشست، یک پیوند یا کد QR برای متقاضی و یک webhook به سمت شما پس از پایان کار است؛ بدون نیاز به ساخت برنامه موبایل جداگانه.